Proverbs 5

KJV

1  My son,¹¹²¹ attend⁷¹⁸¹ unto my wisdom,²⁴⁵¹ and bow⁵¹⁸⁶ thine ear²⁴¹ to my understanding:⁸³⁹⁴

2  That thou mayest regard⁸¹⁰⁴ discretion,⁴²⁰⁹ and that thy lips⁸¹⁹³ may keep⁵³⁴¹ knowledge.¹⁸⁴⁷

3  For³⁵⁸⁸ the lips⁸¹⁹³ of a strange woman²¹¹⁴ drop⁵¹⁹⁷ as a honeycomb,⁵³¹⁷ and her mouth²⁴⁴¹ is smoother²⁵⁰⁹ than oil:^{4480 8081}

4  But her end³¹⁹ is bitter⁴⁷⁵¹ as wormwood,³⁹³⁹ sharp²²⁹⁹ as a twoedged⁶³¹⁰ sword.²⁷¹⁹

5  Her feet⁷²⁷² go down³³⁸¹ to death;⁴¹⁹⁴ her steps⁶⁸⁰⁶ take hold⁸⁵⁵¹ on hell.⁷⁵⁸⁵

6  Lest⁶⁴³⁵ thou shouldest ponder⁶⁴²⁴ the path⁷³⁴ of life,²⁴¹⁶ her ways⁴⁵⁷⁰ are movable,⁵¹²⁸ that thou canst not³⁸⁰⁸ know³⁰⁴⁵ them.

7  Hear⁸⁰⁸⁵ me now⁶²⁵⁸ therefore, O ye children,¹¹²¹ and depart⁵⁴⁹³ not⁴⁰⁸ from the words^{4480 561} of my mouth.⁶³¹⁰

8  Remove thy way far^{7368 1870} from^{4480 5921} her, and come not nigh^{7126 408 413} the door⁶⁶⁰⁷ of her house:¹⁰⁰⁴

9  Lest⁶⁴³⁵ thou give⁵⁴¹⁴ thine honor¹⁹³⁵ unto others,³¹² and thy years⁸¹⁴¹ unto the cruel:³⁹⁴

10  Lest⁶⁴³⁵ strangers²¹¹⁴ be filled⁷⁶⁴⁶ with thy wealth;³⁵⁸¹ and thy labors⁶⁰⁸⁹ be in the house¹⁰⁰⁴ of a stranger;⁵²³⁷

11  And thou mourn⁵⁰⁹⁸ at the last,³¹⁹ when thy flesh¹³²⁰ and thy body⁷⁶⁰⁷ are consumed,³⁶¹⁵

12  And say,⁵⁵⁹ How³⁴⁹ have I hated⁸¹³⁰ instruction,⁴¹⁴⁸ and my heart³⁸²⁰ despised⁵⁰⁰⁶ reproof;⁸⁴³³

13  And have not³⁸⁰⁸ obeyed⁸⁰⁸⁵ the voice⁶⁹⁶³ of my teachers,³³⁸⁴ nor³⁸⁰⁸ inclined⁵¹⁸⁶ mine ear²⁴¹ to them that instructed³⁹²⁵ me!

14  I was¹⁹⁶¹ almost⁴⁵⁹² in all³⁶⁰⁵ evil⁷⁴⁵¹ in the midst⁸⁴³² of the congregation⁶⁹⁵¹ and assembly.⁵⁷¹²

15  Drink⁸³⁵⁴ waters⁴³²⁵ out of thine own cistern,^{4480 953} and running waters⁵¹⁴⁰ out of^{4480 8432} thine own well.⁸⁷⁵

16  Let thy fountains⁴⁵⁹⁹ be dispersed⁶³²⁷ abroad,²³⁵¹ and rivers⁶³⁸⁸ of waters⁴³²⁵ in the streets.⁷³³⁹

17  Let them be¹⁹⁶¹ only⁹⁰⁵ thine own, and not³⁶⁹ strangers'²¹¹⁴ with⁸⁵⁴ thee.

18  Let thy fountain⁴⁷²⁶ be¹⁹⁶¹ blessed:¹²⁸⁸ and rejoice⁸⁰⁵⁵ with the wife^{4480 802} of thy youth.⁵²⁷¹

19  Let her be as the loving¹⁵⁸ hind³⁶⁵ and pleasant²⁵⁸⁰ roe;³²⁸⁰ let her breasts¹⁷¹⁷ satisfy⁷³⁰¹ thee at all³⁶⁰⁵ times;⁶²⁵⁶ and be thou ravished⁷⁶⁸⁶ always⁸⁵⁴⁸ with her love.¹⁶⁰

20  And why⁴¹⁰⁰ wilt thou, my son,¹¹²¹ be ravished⁷⁶⁸⁶ with a strange woman,²¹¹⁴ and embrace²²⁶³ the bosom²⁴³⁶ of a stranger?⁵²³⁷

21  For³⁵⁸⁸ the ways¹⁸⁷⁰ of man³⁷⁶ are before⁵²²⁷ the eyes⁵⁸⁶⁹ of the LORD,³⁰⁶⁸ and he pondereth⁶⁴²⁴ all³⁶⁰⁵ his goings.⁴⁵⁷⁰

22  His own iniquities⁵⁷⁷¹ shall take^{3920 853} the wicked⁷⁵⁶³ himself, and he shall be holden⁸⁵⁵¹ with the cords²²⁵⁶ of his sins.²⁴⁰³

23  He¹⁹³¹ shall die⁴¹⁹¹ without³⁶⁹ instruction;⁴¹⁴⁸ and in the greatness⁷²³⁰ of his folly²⁰⁰ he shall go astray.⁷⁶⁸⁶

Sep

1 υἱέ ἐμῇ σοφίᾳ πρόσεχε ἐμοῖς δὲ λόγοις παράβαλλε σὸν οὖς

2 ἵνα φυλάξῃς ἔννοιαν ἀγαθήν αἴσθησιν δὲ ἐμῶν χειλέων ἐντέλλομαί σοι

3 μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης ἣ πρὸς καιρὸν λιπαίνει σὸν φάρυγγα

4 ὕστερον μέντοι πικρότερον χολῆς εὑρήσεις καὶ ἠκονημένον μᾶλλον μαχαίρας διστόμου

5 τῆς γὰρ ἀφροσύνης οἱ πόδες κατάγουσιν τοὺς χρωμένους αὐτῇ μετὰ θανάτου εἰς τὸν ᾅδην τὰ δὲ ἴχνη αὐτῆς οὐκ ἐρείδεται

6 ὁδοὺς γὰρ ζωῆς οὐκ ἐπέρχεται σφαλεραὶ δὲ αἱ τροχιαὶ αὐτῆς καὶ οὐκ εὔγνωστοι

7 νῦν οὖν υἱέ ἄκουέ μου καὶ μὴ ἀκύρους ποιήσῃς ἐμοὺς λόγους

8 μακρὰν ποίησον ἀπ᾽ αὐτῆς σὴν ὁδόν μὴ ἐγγίσῃς πρὸς θύραις οἴκων αὐτῆς

9 ἵνα μὴ πρόῃ ἄλλοις ζωήν σου καὶ σὸν βίον ἀνελεήμοσιν

10 ἵνα μὴ πλησθῶσιν ἀλλότριοι σῆς ἰσχύος οἱ δὲ σοὶ πόνοι εἰς οἴκους ἀλλοτρίων εἰσέλθωσιν

11 καὶ μεταμεληθήσῃ ἐπ᾽ ἐσχάτων ἡνίκα ἂν κατατριβῶσιν σάρκες σώματός σου

12 καὶ ἐρεῖς πῶς ἐμίσησα παιδείαν καὶ ἐλέγχους ἐξέκλινεν ἡ καρδία μου

13 οὐκ ἤκουον φωνὴν παιδεύοντός με καὶ διδάσκοντός με οὐδὲ παρέβαλλον τὸ οὖς μου

14 παρ᾽ ὀλίγον ἐγενόμην ἐν παντὶ κακῷ ἐν μέσῳ ἐκκλησίας καὶ συναγωγῆς

15 πῖνε ὕδατα ἀπὸ σῶν ἀγγείων καὶ ἀπὸ σῶν φρεάτων πηγῆς

16 μὴ ὑπερεκχείσθω σοι τὰ ὕδατα ἐκ τῆς σῆς πηγῆς εἰς δὲ σὰς πλατείας διαπορευέσθω τὰ σὰ ὕδατα

17 ἔστω σοι μόνῳ ὑπάρχοντα καὶ μηδεὶς ἀλλότριος μετασχέτω σοι

18 ἡ πηγή σου τοῦ ὕδατος ἔστω σοι ἰδία καὶ συνευφραίνου μετὰ γυναικὸς τῆς ἐκ νεότητός σου

19 ἔλαφος φιλίας καὶ πῶλος σῶν χαρίτων ὁμιλείτω σοι ἡ δὲ ἰδία ἡγείσθω σου καὶ συνέστω σοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν γὰρ τῇ ταύτης φιλίᾳ συμπεριφερόμενος πολλοστὸς ἔσῃ

20 μὴ πολὺς ἴσθι πρὸς ἀλλοτρίαν μηδὲ συνέχου ἀγκάλαις τῆς μὴ ἰδίας

21 ἐνώπιον γάρ εἰσιν τῶν τοῦ θεοῦ ὀφθαλμῶν ὁδοὶ ἀνδρός εἰς δὲ πάσας τὰς τροχιὰς αὐτοῦ σκοπεύει

22 παρανομίαι ἄνδρα ἀγρεύουσιν σειραῖς δὲ τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται

23 οὗτος τελευτᾷ μετὰ ἀπαιδεύτων ἐκ δὲ πλήθους τῆς ἑαυτοῦ βιότητος ἐξερρίφη καὶ ἀπώλετο δι᾽ ἀφροσύνην

Tan

‎1 ‏בְּ֭נִי לְחָכְמָתִ֣י הַקְשִׁ֑יבָה לִ֝תְבוּנָתִ֗י הַט־אָזְנֶֽךָ׃

‎2 ‏לִשְׁמֹ֥ר מְזִמּ֑וֹת וְ֝דַ֗עַת שְׂפָתֶ֥יךָ יִנְצֹֽרוּ׃

‎3 ‏כִּ֤י נֹ֣פֶת תִּ֭טֹּפְנָה שִׂפְתֵ֣י זָרָ֑ה וְחָלָ֖ק מִשֶּׁ֣מֶן חִכָּֽהּ׃

‎4 ‏וְֽ֭אַחֲרִיתָהּ מָרָ֣ה כַֽלַּעֲנָ֑ה חַ֝דָּ֗ה כְּחֶ֣רֶב פִּיּֽוֹת׃

‎5 ‏רַ֭גְלֶיהָ יֹרְד֣וֹת מָ֑וֶת שְׁ֝א֗וֹל צְעָדֶ֥יהָ יִתְמֹֽכוּ׃

‎6 ‏אֹ֣רַח חַ֭יִּים פֶּן־תְּפַלֵּ֑ס נָע֥וּ מַ֝עְגְּלֹתֶ֗יהָ לֹ֣א תֵדָֽע׃ פ

‎7 ‏וְעַתָּ֣ה בָ֭נִים שִׁמְעוּ־לִ֑י וְאַל־תָּ֝ס֗וּרוּ מֵאִמְרֵי־פִֽי׃

‎8 ‏הַרְחֵ֣ק מֵעָלֶ֣יהָ דַרְכֶּ֑ךָ וְאַל־תִּ֝קְרַ֗ב אֶל־פֶּ֥תַח בֵּיתָֽהּ׃

‎9 ‏פֶּן־תִּתֵּ֣ן לַאֲחֵרִ֣ים הוֹדֶ֑ךָ וּ֝שְׁנֹתֶ֗יךָ לְאַכְזָרִֽי׃

‎10 ‏פֶּֽן־יִשְׂבְּע֣וּ זָרִ֣ים כֹּחֶ֑ךָ וַ֝עֲצָבֶ֗יךָ בְּבֵ֣ית נָכְרִֽי׃

‎11 ‏וְנָהַמְתָּ֥ בְאַחֲרִיתֶ֑ךָ בִּכְל֥וֹת בְּ֝שָׂרְךָ֗ וּשְׁאֵרֶֽךָ׃

‎12 ‏וְֽאָמַרְתָּ֗ אֵ֭יךְ שָׂנֵ֣אתִי מוּסָ֑ר וְ֝תוֹכַ֗חַת נָאַ֥ץ לִבִּֽי׃

‎13 ‏וְֽלֹא־שָׁ֭מַעְתִּי בְּק֣וֹל מוֹרָ֑י וְ֝לִֽמְלַמְּדַ֗י לֹא־הִטִּ֥יתִי אָזְנִֽי׃

‎14 ‏כִּ֭מְעַט הָיִ֣יתִי בְכָל־רָ֑ע בְּת֖וֹךְ קָהָ֣ל וְעֵדָֽה׃

‎15 ‏שְׁתֵה־מַ֥יִם מִבּוֹרֶ֑ךָ וְ֝נֹזְלִ֗ים מִתּ֥וֹךְ בְּאֵרֶֽךָ׃

‎16 ‏יָפ֣וּצוּ מַעְיְנֹתֶ֣יךָ ח֑וּצָה בָּ֝רְחֹב֗וֹת פַּלְגֵי־מָֽיִם׃

‎17 ‏יִֽהְיוּ־לְךָ֥ לְבַדֶּ֑ךָ וְאֵ֖ין לְזָרִ֣ים אִתָּֽךְ׃

‎18 ‏יְהִֽי־מְקוֹרְךָ֥ בָר֑וּךְ וּ֝שְׂמַ֗ח מֵאֵ֥שֶׁת נְעוּרֶֽךָ׃

‎19 ‏אַיֶּ֥לֶת אֲהָבִ֗ים וְֽיַעֲלַ֫ת־חֵ֥ן דַּ֭דֶּיהָ יְרַוֻּ֣ךָ בְכָל־עֵ֑ת בְּ֝אַהֲבָתָ֗הּ תִּשְׁגֶּ֥ה תָמִֽיד׃

‎20 ‏וְלָ֤מָּה תִשְׁגֶּ֣ה בְנִ֣י בְזָרָ֑ה וּ֝תְחַבֵּ֗ק חֵ֣ק נָכְרִיָּֽה׃

‎21 ‏כִּ֤י נֹ֨כַח׀ עֵינֵ֣י יְ֭הוָה דַּרְכֵי־אִ֑ישׁ וְֽכָל־מַעְגְּלֹתָ֥יו מְפַלֵּֽס׃

‎22 ‏עַֽווֹנוֹתָ֗יו יִלְכְּדֻנ֥וֹ אֶת־הָרָשָׁ֑ע וּבְחַבְלֵ֥י חַ֝טָּאת֗וֹ יִתָּמֵֽךְ׃

‎23 ‏ה֗וּא יָ֭מוּת בְּאֵ֣ין מוּסָ֑ר וּבְרֹ֖ב אִוַּלְתּ֣וֹ יִשְׁגֶּֽה׃ פ

Vul

1 [Fili mi, attende ad sapientiam meam,
et prudentiæ meæ inclina aurem tuam:

2 ut custodias cogitationes, et disciplinam labia tua conservent.
Ne attendas fallaciæ mulieris;

3 favus enim distillans labia meretricis,
et nitidius oleo guttur ejus:

4 novissima autem illius amara quasi absinthium,
et acuta quasi gladius biceps.

5 Pedes ejus descendunt in mortem,
et ad inferos gressus illius penetrant.

6 Per semitam vitæ non ambulant;
vagi sunt gressus ejus et investigabiles.

7 Nunc ergo fili mi, audi me,
et ne recedas a verbis oris mei.

8 Longe fac ab ea viam tuam,
et ne appropinques foribus domus ejus.

9 Ne des alienis honorem tuum,
et annos tuos crudeli:

10 ne forte implentur extranei viribus tuis,
et labores tui sint in domo aliena,

11 et gemas in novissimis,
quando consumpseris carnes tuas et corpus tuum,
et dicas:

12 Cur detestatus sum disciplinam,
et increpationibus non acquievit cor meum,

13 nec audivi vocem docentium me,
et magistris non inclinavi aurem meam?

14 pene fui in omni malo,
in medio ecclesiæ et synagogæ.

15 Bibe aquam de cisterna tua,
et fluenta putei tui;

16 deriventur fontes tui foras,
et in plateis aquas tuas divide.

17 Habeto eas solus,
nec sint alieni participes tui.

18 Sit vena tua benedicta,
et lætare cum muliere adolescentiæ tuæ.

19 Cerva carissima, et gratissimus hinnulus:
ubera ejus inebrient te in omni tempore;
in amore ejus delectare jugiter.

20 Quare seduceris, fili mi, ab aliena,
et foveris in sinu alterius?

21 Respicit Dominus vias hominis,
et omnes gressus ejus considerat.

22 Iniquitates suas capiunt impium,
et funibus peccatorum suorum constringitur.

23 Ipse morietur, quia non habuit disciplinam,
et in multitudine stultitiæ suæ decipietur.]